Category Archives: Şiir

Çözemediğim Bir Şeyler Var Hayatımda

Çözemediğim bir şeyler var hayatımda Sualtı gibi derinlerde sessizce bekleyen Dirensem, daha ne kadar direnebilirim artık Nereye kadar gidebilirim, gitsem? Aradığım nedir, o kentten bu kente? Adressiz yaşamak da sıkar insanı gün gelir Gider heyecanlar, istekler, gülümseyişler Yüreğimdeki denizin suları … Okumaya devam et

Şiir içinde yayınlandı | Yorum bırakın

Bunları Bil

Makam, insanı şaşırtır bunu bil Servet, harama götürür bunu bil Kadın, ağına düşürür bunu bil Bunları bil de ayağını denk al Şaşırmayan kullar arasında kal. İçki bir illet, uzak dur sen ondan Kumar bir zillet, beslenme haramdan Zina bir afet, … Okumaya devam et

Şiir içinde yayınlandı | Yorum bırakın

Uzayan Bir Şafak Sonrası

Ufuklar sisli, yıldızlar süzgün, ay buğulu,Ölgün bakıyor muhteşem Kehkeşan öteden.Gözlerim birkaç asırlık hicranla dopdolu,Kulaklarımda hasret nağmeleri her telden. Her gece bin bir duyguyla etrafı süzerken,Ümit-inkisar arası ve hep yapayalnız;Ne çığlıklar duyarım böyle yalnız gezerken,Çevre alaca karanlık, dört bir yan ıpıssız… … Okumaya devam et

Şiir içinde yayınlandı | Yorum bırakın

Şair Merhum Ziya Aksakal

Şiir içinde yayınlandı | , ile etiketlendi | Yorum bırakın

Ey Sevgili

Ey sevgili Bir sızıdır yüreğimdeki, İnler dururum…! Rahmet esintisinde sakladığın merhameti, Dinler dururum…! Ahları yol eder kendine dilim, Gider dururum…! Kuşlar konmaz artık gönlüme, Uğramazlar hiç…! Ve anlarım günahlarımı o an…! Sabahları karartan, Gündüzlerimi geceye boyayan günahlarımı…! Gözyaşlarımı kana bulayan … Okumaya devam et

Şiir içinde yayınlandı | Yorum bırakın

Bize Bir Nazar Oldu

Bize bir nazar oldu Cumamız Pazar oldu Ne olduysa hep bize azar, azar oldu Ne şöhretten hastayız, ne de candan hastayız Ne ruhça ne vücutça ne de kandan hastayız Avrupa’ya bir değil iki pencere açtık Uzun yıllardan beri cereyandan hastayız … Okumaya devam et

Şiir içinde yayınlandı | , ile etiketlendi | Yorum bırakın

Ömür Törpüsü

Kendi bedeninde, garip kalınca Anlarsın ki gurbet, başka “şey” imiş Gamzedeler, hissettirmez ahını İnleyen bu nida, saz ve “ney” imiş / Soluk soluk tükeniyor hayatın Nalın eskir, devrilir bir gün atın İster çulda, ister sarayda yatın Ömür sermayesi, ödünç “pay” … Okumaya devam et

Şiir içinde yayınlandı | Yorum bırakın